Post Tagged ‘Czech Games Entertainment’

Aan de bezettingsgraad van onze landelijke gevangenissen te zien, moet het vak ‘crimineel’ toch een interessant beroep zijn. Ik snap dat niet zo goed – je draait voornamelijk nachtshiften, je hebt geen vrij in de weekends en volgens mij krijg je ook geen bedrijfswagen. Voor de toffe collega’s moet je het ook al niet doen en je loopt ook nog eens het risico een langdurige bedrijfsreis in een Club ‘Penitentiaire Inrichting’ te maken – voor de volgende 20 jaar.

Er moet toch iets zijn, wat mensen in dat wereldje drijft, ondanks al die minder leuke werkomstandigheden.  Goed, in films is de crimineel even vaak de held van het verhaal, de vrijbuiter en de Robin Hood. De stijlvolle ‘bad boy’ waarvoor vrouwen collectief voor in zwijm vallen en mannen in stille afgunst de brandkast uit hun bureau laten pikken. Maar daarom zijn het ook films! In het echte leven gaat dat zo niet… tenzij je misschien een spelletje speelt zoals ‘Sneaks & Snitches’. Een review om snel even mee te pikken dus, dachten wij zo!

Het verhaal:

Als je dan toch een dief kunt spelen, dan maar ineens een hele goede. Je bent immers een gentleman-dief en ineens ook de leider van een hele bende euh… gentleman-dieven? In ieder geval doe je het niet voor het geld, maar voor de eer en het prestige. De miljonairs uit de buurt maken je het nu ook niet echt moeilijk: ze laten hun juwelen en geheime informatie overal rondslingeren – er ontbreekt enkel nog een bordje ‘Neem mij mee!’ In één klap kan je uiteraard ook die vervelende andere bendes die hier rondzwerven, een stevige hak te zetten. Je laat gewoon het huis wat jij verwacht dat ze zullen beroven, ‘toevallig’ bewaken. Daarvoor spreek je toch gewoon je goede contacten bij de politie even aan?

Kan jij de plaatselijke upper-class van hun overbodige rijkdom ontdoen en tegelijk je tegenstanders voldoende tegenwerken? Of laat jij je collega-dieven toch nog de buit van onder je neus wegkapen?

Het spel:

De bedoeling van het spel is – uiteraard – zelf zoveel mogelijk buit binnenhalen. Je hebt vier soorten buit: kunstwerken, juwelen, geheime informatie en goud. Op het einde van het spel wordt er voor elke soort apart geteld wie er de meeste van heeft, en dit wordt vergeleken met een Score-kaart. Ieder krijgt punten naargelang zijn plaats op de Score-kaart, enzo worden Victory Points verdeeld. Het maakt niet uit of je de grootste buit hebt, wat wel belangrijk is hoe je scoort tegenover je tegenstanders. Hou dus niet alleen je eigen buit in de gaten, maar ook die van de tegenstander!

Hoe haal je nu buit binnen? Wel, in het midden van de tafel liggen aantal Locatie-kaarten, benoemd volgens het alfabet. Het aantal is afhankelijk van het aantal spelers. Elke ronde wordt bij elke Locatie-kaart één Buit-kaart open gelegd. Een Buitkaart kan zijn: één bepaalde soort buit met waarde twee, drie of vier, of Victory Points. Soms kan een Buit-kaart ook een actie in gang zetten.

Dan is het tijd om je bende aan het werk te zetten. Je bende bestaat immers uit één Boss-kaart en evenveel Bende-kaarten als er Locatiekaarten zijn – en gemakkelijkshalve ook alfabetisch benoemd.

Elke speler smeedt nu zijn eigen snode plannetje. Elke ronde mag je één boef (de ‘sneak’) op pad sturen om de buit op één locatie op te halen, en één agent (de ‘snitch’) één locatie laten bewaken, zodat de tegenstander daar geen buit kan binnenhalen. Je sneak is je Bende-kaart met de overeenkomstige letter als de Locatie-kaart die je wil beroven. Die leg je – gedekt – aan de linkerkant van je Boss-kaart. Idem dito voor je snitch: je kiest de Bende-kaart met de overeenkomstige letter als de Locatie-kaart die je wil beschermen. Deze leg je – ook weer gedekt – boven je Boss-kaart.

Zijn jij en je tegenstanders klaar met plannetjes smeden, dan worden alle sneaks en snitches tegelijk omgedraaid. Sneaks worden dan onder de overeenkomstige Locatie-kaarten gelegd en hetzelfde wordt gedaan met je snitches: die worden boven de overeenkomstige Locatiekaart gelegd… En dan kan het afrekenen beginnen!

Er kunnen zich nu bij elke Locatie-kaart vier situaties voordoen. Deze zijn:

  • Eén of meerdere snitches: er gebeurt… niets! Of er nu sneaks bijliggen of niet, de Buit-kaart blijft gewoon liggen.
  • Eén sneak, géén snitches: de dief gaat met de buit lopen. De gelukkige speler mag de waarde van de Buit-kaart nemen in overeenkomstig gekleurde blokjes.
  • Meerdere sneaks, géén snitches: de dieven struikelen zo over elkaars voeten dat niemand met de Buit-kaart weggeraakt. Maar ze druipen niet met lege handen af! Zoals het een echte dief betaamd wordt er nog snel een handtas of een keukenkast leeggeroofd: elke aanwezige sneak mag een Secret Stash-kaart trekken. Op de achterkant van deze kaarten staat één van de vier soorten buit. Hoewel deze kaart maar waarde één heeft, heeft ze wel het grote voordeel dat ze gedekt mag blijven liggen. Je tegenstander weet dus niet je wat er precies in je buit zit. De gewone Buit-kaart blijft gewoon liggen.
  • Tenslotte als er géén sneaks en géén snitches zijn: de Buit-kaart… verdwijnt! Wie het gedaan heeft (de butler misschien, of Colonel Mustard met een loden pijp in de ballroom), maakt niet uit – feit is dat niemand de buit krijgt.

En dat is eigenlijk het hele spel. De Buit-kaarten aan de Locatie-kaarten worden weer aangevuld, en een nieuwe ronde begint. Het spel eindigt op het moment dat er niet meer genoeg kaarten zijn om alle weggenomen Buit-kaarten aan te vullen. En dan wordt er dus geteld.

De meerwaarde:

Het is echt een heel eenvoudig spel. Regels en mechanismen zijn zo intuïtief dat je bijna zonder speluitleg aan het spel kan beginnen – een ‘no-brainer’ – zoals dat bij ons genoemd wordt. Maar toch kan je het spel niet op automatische piloot spelen – je zal je tegenstander in het oog moeten houden en zelfs driedubbel omgekeerde psychologie moeten toepassen in je strategie. Een voorbeeld?

Wat als er bijvoorbeeld op één locatie vier juwelen te stelen zijn en op een andere locatie drie juwelen? Uiteraard ga je dan voor de vier juwelen! Of toch niet, want misschien denkt je tegenstander wel dat jij voor die vier juwelen gaat en zal hij zijn snitch daar leggen! Dan toch maar voor de drie juwelen. Maar wacht! Wat als mijn tegenstander mijn strategie doorheeft dat ik hem doorheb dat hij zijn snitch bij de vier juwelen gaat leggen en dus gaat hij zijn snitch bij de drie juwelen leggen? Dus kan ik mijn sneak toch maar beter bij de vier juwelen leggen! Maar waar gaat hij in godsnaam zijn sneak nu leggen? Aaaaargh!

En dus: 

Wie deze vorige alinea kan lezen zondar dat zijn hoofd ontploft, is klaar om te beginnen aan een spelletje Sneaks & Snitches te beginnen – en zal er vast en zeker fun aan beleven.  Wie eerder niet voor dit soort min-of-meer willekeurige psychologische gok-oorlogjes is, kan het spel beter laten meepikken door de eerste de beste passerende dief.

Vooral op het einde van een avond – wanneer ieders hersenen al lichtjes gefrituurd zijn na het voorgaande spel-geweld – zal dit spel beter tot zijn recht komen. Het is licht, snel en eenvoudig. Misschien zelfs iets te eenvoudig: als ik nog enkele jaren wacht en mijn kinderen kunnen de letters op de kaarten lezen, dan zullen zij alvast veel plezier beleven aan deze bordspelversie van ‘polis-en-dief’.

En soms moet dat niet meer zijn.

naam: ‘Sneaks & Snitches’
designer: Vlaada Chvatil
uitgeverij: Czech Entertainment Games
jaar: 2010
aantal spelers: 2 tot 5
tijd: 20 min