Post Tagged ‘Matagot’

Met een titel als Takenoko is het niet moeilijk te raden waar dit spel zijn oorsprong vindt. Omdat clichés er nu eenmaal zijn om in stand gehouden te worden, mogen we van een Japans bordspel toch minstens verwachten dat er een hoop manga-tentakels, mecharobots, samoerai, pokémons en gillende schoolmeisjes in zitten. Voeg voor de volledigheid nog een groepje fotograferende toeristen, ninja’s en wat sushi toe en dit spel bevat alle vooroordelen die je maar kan verzinnen…

En toch zal je niets van het bovenstaande terugvinden in Takenoko. Dat het spel ontworpen is door (Fransman) Antoine Bauza zal er wel mee te maken hebben natuurlijk – maar waarover gaat het spel dan wel? En veel belangrijker: is het dan nog wel de moeite waard om te spelen?

Het verhaal:

Japan is natuurlijk ook het land waar de Zen-leer hoog aangeschreven staat. Alles moet dan ook Zen zijn: van je slaapkamer tot je middageten, van de strik om je veters vast te knopen tot de manier waarop je jouw belastingbrief invult. Dus ook de bamboetuin van de Japanse keizer, natuurlijk, en hier speelt ons bordspel zich af. Deze tuin wordt immers al een tijdje geplaagd door een ongewenste gast. Niet bladluis of houtworm, maar een panda! Zich niets aantrekkend van zijn bijna uitgestorven status, kuiert deze door de bamboetuin om hier en daar een stukje te verorberen… Laat deze panda trouwens nu net een geschenk zijn van de Chinese keizer en je beseft al snel dat dit dier, gezien de wankele vrede tussen beide landen, beter geen strobreed in de weg gelegd wordt. Je zal dus, als keizerlijke tuinarchitect, moeten zoeken naar een wankel evenwicht tussen een bloeiende tuin en een tevreden pandabeer – enkel zo zal je bij het bezoek van de keizer met alle eer kunnen gaan lopen.

Het spel:

Als professionele bachelor in de landschaps- en tuinarchitectuur heb je natuurlijk wel wat mogelijkheden om je bamboebos goed te laten gedijen. Elke beurt mag je twee acties kiezen uit de volgende vijf: Je mag bevoorbeeld de tuin uitbreiden met een nieuwe tegel, waarop een nieuwe bamboescheut kan groeien indien deze geïrrigeerd is. Zowel de tegels als de bamboe komt voor in drie kleuren. Een tweede actie die kan kiezen is irrigeren. Dit betekent dat je nieuwe kanaaltjes kan aanleggen vanuit de centrale vijvertegel, zodat ook op verderafgelegen tegels bamboe kan groeien. Voor je derde actie mag je een tuinman laten rennen door je bos. Deze zorgt ervoor dat alle bamboe van een bepaalde kleur rondom hem groeit. Zijn nemesis is uiteraard de panda.  Met deze actie kan je deze overmaatse teddybeer de tuin laten doorkruisen om hier en daar een stukje bamboe achter de kiezen te steken en dat je mag bijhouden. Als laatste actie heb je tenslotte een opdrachtkaart trekken, en hier wordt het belangrijk.

Want je doet dit natuurlijk niet zomaar. De bedoeling is dat je de opdrachten van de keizer verzamelt en zo goed mogelijk uitvoert. Deze komen in drie soorten: je zal de tegels in bepaalde patronen moeten leggen, je zal bepaalde soorten bamboe zo goed mogelijk moet laten groeien en je zal onze panda moeten voorzien van bepaalde kleuren bamboe – en het blijkt dus nog een kieskeurig beest te zijn ook! Lukt het je echter om een opdracht te volbrengen, dan mag je deze kaart afleggen en verdien je de bijbehorende punten – al naargelang de moeilijkheid. Wie het eerst een bepaald aantal opdrachten volbrengt (afhankelijk van het aantal spelers), ‘triggert’ het bezoek van de keizer en daarbij het einde van het spel. Ieders punten worden opgeteld. De winnaar wacht onmetelijke eer, de verliezers hoeven net niet seppuku te plegen.

Trouwens, zoals elke je boer je kan vertellen, speelt ook het weer een belangrijke rol in de agrarische sector. In Takenoko neemt dit de vorm aan van een dobbelsteen, die je steeds voor je beurt moet werpen. Het geworpen weertype zal dan een effect hebben op jouw beurt. Dit is echter steeds iets positiefs, dus klagende landbouwers zal je hier niet tegenkomen.

De meerwaarde:

Deze laatste zin typeert voor mij de atmosfeer rond Takenoko volledig. Je zal hier echt geen klagers terugvinden. Rond het heel spel hangt een soort feel-good-vibe of om in thema te blijven, een Zen-sfeertje. Er is behoorlijk wat interactie tussen de spelers, maar van conflict is er weinig tot geen sprake. Immers, omdat je met verborgen opdrachten werkt, zal je tegenstander je eerder (onbewust) helpen met een opdracht, dan tegenwerken. Het spel is ook goed uitgebalanceerd: je kan snelle opdrachten doen, maar die leveren weinig op, of je kan voor de zware punten gaan, wat dan weer langer duurt. Omdat er echter maar een vast aantal opdrachten kunnen volbracht worden, blijven de scores steeds in elkaars buurt. Elk spel dat we tot nu toe gespeeld hebben, bleef spannend tot de laatste kaart.

Iedereen kan trouwens meespelen, want dit spel mag je gerust klasseren onder de licht- tot matig strategische spelen. Het spel heeft niet al te veel diepgang, maar maakt dit goed met een enorm aangename spelervaring.

Niet alleen het spelmechanisme steekt er bovenuit, bovendien is dit bordspel visueel eveneens een feest. Het lichtjes onweerstaanbare thema wordt dan ook op sublieme wijze door het artwork overgebracht, en samen met de erg knap afgewerkte onderdelen (Die panda! Die tuinman! Die stukjes bamboe!) maakt dat van dit spel een lust voor het oog.

En dus:

Als we dan toch oosterse clichés op een hoopje aan het smijten zijn, dan mogen Yin en Yang er ook nog wel bij. Bouwen en afbreken, tuinman en panda, alles is mooi en elegant uitgebalanceerd in Takenoko. Dat er nog eens weinig spelregels nodig zijn en het spel niet al te lang duurt, maakt dat het gerust mee in het rijtje kan gaan staan van de bekende gateway-games als Ticket To Ride, Carcassonne en Kolonisten van Catan. Ontwerper Antoine Bauza heeft in 2011 al de ‘Kennerspiel des Jahres’ op zak mogen steken met 7 Wonders, en wat mij betreft mag je hem die van 2012 ook al geven voor Takenoko.  Een aanrader!

naam: ‘Takenoko’
designer: Antoine Bauza
uitgeverij: Matagot & Bombyx
jaar: 2011
aantal spelers: 2-4
tijd: 45 min